Hanoi’ye geleli iki gün olmuştu. Ensar ve Onur’la dışarı çıkıp elektronik mağazalarına, ardından gece pazarına bakacaktık. Ama bu günün en güçlü hatırası mağazaların içi kadar aralarındaki yol oldu. Üçümüz ayrı Grab motosikletlerine binip şehrin yoğunluğuna karıştık.
Üç arkadaş, üç ayrı motosiklet
Yemeğimizi yedikten sonra Xiaomi mağazasına gitmeye karar verdik. Daha önce arabayla ulaşımı denemiştik, fakat yoğun trafik yüzünden bir yerden bir yere gitmek uzuyordu. Bu kez Grab uygulamasındaki motosiklet seçeneğini kullandık. Üçümüz de ayrı bir araç çağırdık. Önce Ensar’ın aracı geldi; sonra ben ve Onur da yola çıktık.
Tam iş çıkış saatine denk gelmiştik. Her tarafta motosiklet vardı. Bir sürücünün arkasında otururken şehrin akışını, arabanın camından bakmaya göre çok daha yakından hissediyorsunuz. Ben de motosiklet kullanan biriyim, ama bu kadar aracın birbirine yakın ilerlemesi benim günlük deneyimimden oldukça farklıydı.
Sürücülerin bu yoğunluğun içinde hareket etmesine hayran kaldığım anlar oldu. Bunun yanında kimi yerlerde bana çarpacaklarmış gibi de hissettim. Videoda hem ne kadar pratik geldiğini hem riskin varlığını söyledim. Benim için bu yolculuk yalnızca “mağazaya ulaşım” olarak kalmadı; Hanoi’yi görmenin başlı başına bir şekline dönüştü.
Xiaomi’de ürünü bulduk, ama kutu yolculuğa uymadı
İlk mağazanın önünde tekrar bir araya geldik. Google Maps’ten bulduğum Xiaomi mağazası çok büyük değildi. Daha geniş bir seçenek bulamamıştım, o yüzden bu noktaya geldik. Arkadaşım için baktığımız ürünü burada görebildik.
Sorun ürünün kendisinden çok, kutunun boyutuydu. Türkiye’ye taşımak için fazla büyük geldiği için almaktan vazgeçtik. Gezi sırasında elektronik alışverişte yalnızca fiyat ve özellik düşünmek yeterli olmuyor. Bagaj, paket boyutu ve sonraki uçuşlar da kararın parçası haline geliyor.
Bir şey alamayınca gün bitmedi. Bu kez motosiklet ekipmanlarının bulunduğu yere gitmek için yeniden GrabBike çağırdık. Aynı şehirde bir alışveriş rotası yaparken her durakta başka bir ulaşım kararı veriyorduk. Arkadaşların ayrı ayrı araçlarla gelip aynı noktada buluşması da günün küçük düzeni oldu.
Motosikletle bile trafik durdu
İkinci yolculukta trafik daha da sıkıştı. Bir bölümde motosikletle bile insanların arasından ilerleyemiyorduk. Kaldırımda ilerleyen araçları gördüm. Bu, uygulamada çağırdığım aracın şehirdeki her tıkanıklığı otomatik olarak çözemeyeceğini gösteren andı.
Sonra ekipman baktığımız yere ve yakındaki bir elektronik dükkânına girdik. Bazı ihtiyaçlarımızı aldık, fakat mağazanın içinde çekim yapmak yasaktı. Bu yüzden o alışverişin ayrıntılarını kamerada uzun uzun gösteremedim. İşimizi halletmiş olmak yine de sevindirdi; özellikle motosiklet ekipmanı tarafındaki ihtiyaçlar tamamlanmıştı.
Bir sonraki yolculukta yoğunluk azalmıştı. Aynı şehir birkaç saat içinde daha rahat bir akışa dönmüştü. Yolda trenin şehrin içinden geçtiğini de gördüm. Tren geçti, sonra sokaktaki hayat yeniden devam etti. Hanoi’de birkaç dakikalık ulaşım görüntüsünün içinde bile bambaşka bir sahneyle karşılaşabiliyordum.
Gece pazarı kapalıydı, Old Quarter canlıydı
Akşamki hedefimiz gece pazarıydı. İnternette kapalı göründüğünü daha önce fark etmiştim, ama belki açık olur diye umut ettim. Geldiğimizde gerçekten kapalıydı. Yine de çevredeki cadde canlı ve turistikti. Planı tamamen bırakmak yerine, açık mağazaları tek tek gezmeye başladık.
Old Quarter tarafında outdoor kıyafet, çanta ve valiz satan çok sayıda yer vardı. Etiketlerde 150, 200 ya da 400 gibi sayılar görünüyordu; bunların bin dong üzerinden kullanıldığını anlamak önemliydi. Örneğin 200K yazan bir ürün 200 bin Vietnam donguydu. İlk bakışta rakam küçük görünse bile para birimini doğru okumak gerekiyordu.
Tişört ve şortlardan montlara kadar farklı ürünlere baktık. Bazı çantalar için 20–30 dolar, bazı outdoor parçalar için 30–35 dolar civarında tutarlar konuşuldu. Bu fiyatlar o ziyaretin görülen ve söylenen rakamlarıydı. Mağazadan mağazaya kalite ve pazarlık durumu da değişiyordu.
Logodan önce kumaşa ve dikişe baktım
Kumaşların bir bölümü beklediğimden iyi geldi. Yağmurluklara, dikişlere ve iç katmanlara baktık. Bir montta yapıştırmalar çok kusursuz görünmüyordu, ama kumaşı hoşumuza gitti. Başka bir üründe satıcı su dökerek gösteri yaptı; suyun dışarıda kalmasını izledik.
Videoda bazı ürünler için orijinal mağazada satılmayan üretimlerden söz ettim. O sırada kumaş ve işçilik üzerinden yorum yapıyordum; ürünün gerçekten hangi fabrikadan çıktığını ya da marka tarafından onaylandığını doğrulamış değildim. Bu nedenle burada bu kıyafetlerin orijinal olduğunu söylemiyorum. Benim gözlemim, bazı parçaların dokusunun ve dikişinin iyi göründüğü yönündeydi.
Ayakkabılarda aynı derecede olumlu hissetmedim. Arkadaşım aldığı bir ayakkabıyı rahat bulduğunu söylüyordu, fakat ben uzun süre kullanıp test etmiş değildim. Aynı dükkânda güzel bir mont görmek, raftaki her ürünün aynı kalitede olduğunu göstermiyor. O gün baktığım ürünleri bu ayrımla değerlendirdim.
Beden arayışı ve 750 binden 500 bine inen mont
Bu alışveriş için hevesliydim. Kendime birkaç tişört ve dış giyim ürünü almayı düşünüyordum. Ancak beden bulmak zorlaştı. Denediğim pek çok ürün bana olmadı. 5XL seçenekler ancak bazı yerlerde işe yarıyordu ve her dükkânda böyle bir beden bulunmuyordu.
Ensar’ın aldığı bir montun benzerine Onur da baktı. Başka mağazalarda farklı fiyatlar gördük. Burada pazarlık önemli bir bölüm oldu. Bir mont için 750 bin dongdan başlayan konuşmayı 500 bin donga indirdik ve bu tutarda anlaştık. Ben videoda, o gün kullandığım kurla yaklaşık 700 liraya geldiğini söyledim.
Kartla ödeme yapabildiğimiz dükkânda yüzde 3 ek komisyon istendi. Bu, bizim o alışverişte karşılaştığımız uygulamaydı; bütün Vietnam için tek bir kural gibi düşünülmemeli. Pazarlık yaptığınızda yalnızca ürün tutarını değil, ödeme anında toplamın nasıl değiştiğini de anlamak gerekiyor. Günün sonunda en somut alışveriş hikâyesi bu mont pazarlığı oldu.
Hindistan cevizi molasıyla günü kapatmak
Mağazaların ardından hindistan cevizi bulduk. Asya yolculuklarında sevdiğim şeylerden biri, böyle bir molada hindistan cevizi içmek. Bütün gün trafik, mağaza ve fiyatlarla uğraştıktan sonra bunu görünce sevindim.
Ensar’ın sesi bir önceki gün gezdiğimiz sırada gitmişti. O da konuşmaya çalışınca bu durum videoda duyuluyordu. Nedenini tam bilmiyorduk; bir gezi gününde beklenmeyen küçük bir aksilik de buydu. Ben kameraya konuşurken arkadaşlarımın o andaki hali ve sohbeti de hikâyenin içinde kalıyordu.
Çevrede yere oturup yemek yiyen insanlar ve para bozdurulabilecek dükkânlar gördük. Gece pazarını açık bulamamıştık, ama Hanoi günü boşa gitmedi. Motosiklet yolculukları, taşınamayacak kadar büyük kutu, beden arayışı ve bir montun pazarlığı sayesinde şehirle oldukça doğrudan bir temas kurmuştuk.
KENDİ KAMERAMDAN
Bu rotadan fotoğraflar
Bu yolculuk sırasında kendi kameramla çektiğim kareler.
Bu yolculuktan bana kalanlar
- Üç ayrı GrabBike çağırdığımızda aynı varış noktasını seçip mağazanın önünde buluştuk.
- Elektronik ürünü bulmuş olsak da büyük kutu nedeniyle satın almadık; bagaj planı alışveriş kararını etkiledi.
- Outdoor üründe kumaş ve dikişe baktım, fakat markanın orijinalliğini sadece görüntüsünden doğrulayamadım.
- Beden çeşitliliği benim için önemli bir sınırlama oldu; etiket fiyatı uygun olsa bile ürün uymayabiliyor.
- Pazarlıkla ürün fiyatını düşürdük; kart komisyonunu da ödeme öncesinde öğrendik.
Vlogdaki bütçe notları
Seyahat sırasında ödediğim veya gördüğüm tutarlar. Fiyatlar, kur ve ürün seçenekleri zamana göre değişir.
| Kalem | Tutar | Ayrıntı |
|---|---|---|
| Vitrinlerdeki tişört örnekleri | Yaklaşık 150.000 VND | Satın aldığım ürün değil |
| Şort ve pantolon örnekleri | Yaklaşık 200.000 VND | Mağazaya ve ürüne göre değişiyordu |
| Pazarlık yaptığımız mont | 750.000 → 500.000 VND | Anlaştığımız son ürün fiyatı |
| Karşılaştığımız kart komisyonu | %3 | O dükkânın ödeme uygulaması |
Rotaya ek bilgiler
Kaynak kontrolü: 6 Ekim 2026
GrabBike’ın uygulamada çalışma şekli
Grab’ın Vietnam için resmî sayfasında GrabBike, sürücülü motosiklet yolculuğu olarak sunuluyor. Uygulamada alınacak ve bırakılacak noktalar seçilerek tahmini ücret görülüyor; sürücünün gelişi takip edilebiliyor. Biz kendi kendimize motosiklet kiralamadık: her birimiz ayrı bir sürücünün arkasında yolculuk yaptık.
Kaynak: Grab Vietnam — GrabBikeBu yolculuğu bir de izle.
YouTube’da açBu günlüğün hikâyesi kendi seyahat vloguma dayanıyor. Yolculuğun görüntüleri, sohbetler ve ortamın sesi videoda.
